6 снежня ка­толікі ўша­ноў­ваюць памяць святога Мікалая, заступніка ван­дроў­цаў і дзяцей.

З гістарычных хронік пра зямное жыццё святога Мікалая вядома мала. Ён нарадзіўся на тэрыторыі сучаснай Турцыі прыкладна ў 270 годзе, а памёр 6 снежня 346 года. З маладых гадоў Мікалай прысвяціў сябе служэнню Богу, быў біскупам. Падчас ганенняў на хрысціян Мікалай быў у турэмным зняволенні, але нягледзячы на гэта працягваў прапаведаваць хрысціянства. Пасля прыходу да ўлады імператара Канстанціна, калі пераслед хрысціян спыніўся, Мікалай ізноў стаў кіраваць сваёй паствай. †

Пра добрыя справы святога Мікалая складзены паданні, якія перадаюцца з пакалення ў пакаленне. Яны апавядаюць пра тое, як святы Мікалай дапамагаў бедным і абяздоленым, а дзецям таемна кідаў манеткі і цацкі ў выстаўленыя за дзверы чаравічкі.
У Х стагоддзі ў Кёльнскім саборы ў дзень памяці святога Мікалая (6 снежня) вучням царкоўнапрыходскай школы сталі раздаваць ласункі. А пазней у Германіі дзеці сталі вывешваць у хатах чаравічкі, каб святы Мікалай паклаў туды падарункі. Гэтая традыцыя хутка распаўсюдзілася па ўсёй Еўропе.
Праўда, падарункі ў гэты дзень атрымліваюць толькі паслухмяныя дзеці.
Прапануем зрабіць чара­вічак з паперы. Хто ведае, можа менавіта ў ім у Дзень святога Мікалая апынуцца цукеркі.