Pytania i odpowiedzi

Кażdemu z nas są znane słowa Jezusa: «Zawsze powinniście się modlić i nie ustawać» (Łk 18, 1). W tym właśnie są nam pomocne akty strzeliste. Są to krótkie prośby, westchnienia lub zadośćuczynienia. Najczęściej są to zdania zaczerpnięte z Pisma Świętego, z prywatnych objawień lub powstałe na przestrzeni wieków. Ta krótka modlitwa niesie w sobie głęboką treść. Możemy często je sobie powtarzać, na przykład wtedy, gdy znajdujemy się w trudnej sytuacji i potrzebujemy Bożego umocnienia. Ta krótkotrwała myśl, kierowana ku Bogu, czasami jest nazywana "modlitwą chwili". Możemy również kierować myśli ku Najświętszej Maryi Pannie i ku naszym świętym i patronom. Nie ma ściśle ustalonych formuł. Każdy człowiek, poczynając od małego dziecka, jest w stanie nauczyć się na pamięć tych krótkich wezwań. Pamiętajmy, że musimy przy tym nieustannie kierować nasze myśli ku Bogu. †

4 красавіка госцем нашай рэдакцыі быў ксёндз Віталій Дабраловіч, дырэктар “Карытас” Гродзенскай дыяцэзіі. Прапануем самыя цікавыя пытанні, якія былі зададзены ў гэты дзень, а таксама адказы кс. дырэктара.

- Паважаны кс. Віталій, сёння Вы зазірнулі да нас у рэдакцыю, каб адказаць на пытанні, якія непакояць многіх людзей, трапіўшых у цяжкую сітуацыю і патрабуючых дапамогі, а таксама тых, хто хацеў бы далучыцца да гэтай дапамогі. З якім настроем Вы сёння прыйшлі?
    Рэдакцыя
    - Напэўна, я змагу адказаць не на кожнае пытанне, але прыкладу ўсе намаганні, каб мае адказы маглі дапамагчы людзям здабыць матэрыяльныя сродкі і аб’яднацца ў супольнай справе дабрачыннай дзейнасці. Пастараюся таксама дапамагчы парадай.

    - Скажыце, калі ласка, як даўно ў Беларусі існуе “Карытас”?
    Рэдакцыя
    - Касцёл вядзе дабрачынную дзейнасць ужо 20 гадоў, а з 1994 года “Дабрачыннае каталіцкае таварыства “Карытас” Гродзенскай дыяцэзіі атрымала юрыдычную рэгістрацыю як рэлігійная місія. †

W Niedzielę Palmową wszyscy udajemy się do świątyni, trzymając w rękach palmę. Czasem jeszcze można usłyszeć, że Niedziela Palmowa bywa też nazywana „niedzielą kwietnia” albo „wierzbową”. W tym dniu rozpoczynamy obchody Wielkiego Tygodnia. W tym dniu Chrystus przybywa do Jerozolimy. Należy podkreślić, że o tym piszą wszyscy ewangeliści: tryumfalny wjazd naszego Zbawiciela dla dokonania swego paschalnego misterium. Jest to zapowiedź owego „niebieskiego Jeruzalem”, do którego wprowadzi nas Chrystus, kiedy „z mocą i w majestacie” przyjdzie w chwale na końcu świata. Symbolizuje to procesja z palmami, w której idziemy za Chrystusem Królem. Palma jest symbolem odradzającego się życia. Jest to także symbol czci, hołdu i pokoju. Palma w Biblii jest symbolem wszystkiego, co wyniosłe i szlachetne. W czasach pokoju palma była dla chrześcijanina symbolem zwycięstwa i nagrody otrzymywanej po śmierci (por. 2 Tym 4,7). †

Często w kościele słyszy się ze strony wiernych obiegowe pytania: „Ile płaci się za Mszę św. i święte sakramenty?”, „Ile kosztuje ta czy inna czynność kapłana przy ołtarzu?” itp.

Po zdaniu sobie sprawy, czym jest Msza św. i sakramenty święte, odkrywa się cała niedorzeczność tych i innych pytań tego rodzaju. Dzisiaj w wyniku różnorodnych przemian społecznych, kiedy istnieje pokusa postawienia na równi czynności świętych z innymi czynnościami, które wykonuje człowiek, w grę wchodzi myślenie marketingowe, które niestety, dotyczy także sakramentów świętych.

W opisie ustanowienia Eucharystii albo sakramentów świętych przez Pana Jezusa nie spotkamy się z żadną kategorią opłat. Tymczasem w Eucharystii uobecnia się sam Chrystus i Jego Ofiara Krzyżowa, sprawowana przez kapłana po śmierci Chrystusa w sposób bezkrwawy. Wyznajemy też z wiarą, że podczas udzielania Chrztu św. chrzci sam Chrystus. Zabrakłoby nam środków finansowych na całej ziemi, gdyby nie udzielanie nam przez Pana Jezusa swoich łask za darmo. On sam zapłacił za nas ceną swojej odkupieńczej śmierci na krzyżu. Uczynił wartość każdej Mszy św. bezcenną. †

Biorąc do rąk książkę o treści religijnej, na jednej z pierwszych stron można spotkać słowo «Imprimatur». Co ono oznacza? Termin «Imprimatur» jest formą łacińskiego czasownika "imprimere" (odbić, drukować), stąd ten termin tłumaczy się «niech będzie odbite, wolno drukować». Jest to zwykła formuła zwierzchnika duchowego, która pozwala na oddanie do druku jakiegoś dzieła pisanego. Przede wszystkim odnosi się to do szczególnie ważnych dzieł o treści religijnej. Używając tej formuły, osoba odpowiedzialna za nauczanie religijne wskazuje na to, że treść tego dzieła jest zgodna z doktryną Kościoła Katolickiego. Dzisiaj, kiedy w księgarniach i bibliotekach jest bardzo dużo różnego rodzaju pozycji książkowych o treści religijnej (w tym także czasopism), warto zwracać pilną uwagę na to, czy wybrana pozycja jest zgodna z wiarą, czy nie niesie w sobie jawnego bądź ukrytego religijnego fałszu. I w tym pomaga nam właśnie ten termin «Imprimatur». Przede wszystkim odnosi się to do ukazujących się wydań Pisma Świętego. Tym bardziej, że wokół nas jest dużo sekt, które rozdają albo sprzedają różne wersje Biblii, często o zmienionej treści, dopasowane właśnie do swojego nauczania. †

We Francji rozpoczęła się produkcja "dzieci-leków". Pierwsze takie dziecko urodziło się 26 stycznia 2011 r. w małżeństwie chorującym na genetyczną chorobę krwi ("beta thalassemia"). Drogą prenatalnego odbioru (metodą "in vitro") genetycy wyprodukowali ponad dziesięć osób. Po przeprowadzeniu testów wybrano kilka najzdrowszych dzieci, a inne uśmiercono. Następnie zabito także te "lepsze", pozostawiając życie "najlepszemu". Rodzice nazwali je Umut-Talha (po turecku "nasza nadzieja"). W kampaniach medialnych, organizowanych przez zwolenników inżynierii genetycznej człowieka, z zachwytem opowiada się o szczęśliwych rodzicach zdrowego dziecka, lecz z jakichś powodów przemilcza się, jaką ceną ono się narodziło. Aby na świat przyszło "optymalne" (według założeń biotechnologów) dziecko, należało powołać do życia, a potem zabić kilkadziesiąt osób. †